|

Stenoza kanału kręgowego

Stenoza kanału kręgowego

charakterystyka, leczenie i rehabilitacja

Stenoza to z greckiego stenozis, czyli zwężenie. Termin stenoza kanału kręgowego oznacza patologiczne zwężenie światła kanału. Zmiana najczęściej występuje w odcinku szyjnym i lędźwiowym kręgosłupa, rzadziej w piersiowym. W wyniku zwężenia światła kanału dochodzi do ucisku rdzenia kręgowego.

Wprawdzie niektóre publikacje podają, że stenoza kanału kręgowego występuje częściej wśród mężczyzn, to przyjmuje się, że schorzenie w równym stopniu dotyka populację żeńską i męską. Do schorzenia dochodzi najczęściej po 50. roku życia, a wraz z wiekiem rośnie ryzyko jego wystąpienia.

Stenoza kanału kręgowego – przyczyny występowania

Jako główną przyczynę występowania stenozy kanału kręgowego podaje się rozwiniętą chorobę zwyrodnieniową kręgosłupa, w której dochodzi do zmian przerostowych we wszystkich jego strukturach (krążkach międzykręgowych, więzadłach, stawach, kośćcu). Jako miejsce zajmowane przez proces zwyrodnienia w pierwszej kolejności podaje się krążki międzykręgowe. W wyniku ich degeneracji następuje zachwianie równowagi biomechanicznej kręgosłupa i stopniowe przeciążanie pozostałych jego struktur. Jako pierwsze przerostowi ulega więzadło żółte, które pełni rolę ochroną dla rdzenia kręgowego i korzeni nerwowych. W prawidłowym kręgosłupie grubość więzadła żółtego wynosi około 3 mm. W stanach zwyrodnieniowych wartość ta może wzrosnąć nawet do 2 cm. W drugiej kolejności przerostowi ulegają stawy międzywyrostkowe, które anatomicznie związane są z kanałem kręgowym współtworząc jego ścianę. Ich przerost doprowadza do ucisku na worek oponowy i korzenie nerwowe. Na końcu zmian zwyrodnieniowych powstają osteofity. Są to przerośnięte fragmenty kości, które mogą osiągać znaczne rozmiary i, których ucisk na struktury kanału kręgowego jest zjawiskiem wielce negatywnym.

Stenoza kanału kręgowego – rehabilitacja – leczenie zachowawcze

W przypadku stenozy kanału kręgowego podstawowym kierunkiem terapii powinno być jak najszybsze odbarczenie od ucisku struktur nerwowych. W naszej praktyce doskonale sprawdza się leczenie za pomocą neuromobilizacji. Odbarczenie nerwów jest bardzo ważne ze względu na wrażliwość układu nerwowego na niedotlenienie. W sytuacji przewlekłego ucisku dochodzi do zaburzeń przepływu krwi i deficytu substancji odżywczych zaopatrujących dany nerw. Im dłużej trwa patologia tym trudniejsze jest dalsze leczenie i wydłuża się okres rekonwalescencji. Przedłużający się ucisk struktur nerwowych i idące za nim zaburzenia troficzne (odżywcze) sprzyjają powstawaniu stanu zapalnego.

Poza specyficznymi technikami terapeutycznymi celującymi w tkankę nerwową w procesie rehabilitacji terapii poddajemy również struktury stawowe. Normalizujemy napięcie elementów okołostawowych i trofikę samego stawu stosując specyficzne techniki mobilizacji lub manipulacji. Dzięki takiemu postępowaniu możemy w znacznym stopniu zmniejszyć dolegliwości bólowe, poprawić drenaż (odprowadzenie) metabolitów zapalnych, zmniejszyć napięcie mięśniowe oraz utrzymać niezbędne w prawidłowym funkcjonowaniu kręgosłupa zakresy ruchomości. Techniki stawowe nie są jednak pierwszoplanowe, gdyż ich użycie może wywołać wtórne rekcje od strony układu nerwowego powodując niekiedy wzrost ucisku na nerw.

Równie ważną grupą tkanek objętych terapią podczas rehabilitacji są mięśnie oraz system powięziowy. Struktury te zwykle reagują wtórnym napięciem na pierwotne zmiany zwyrodnieniowe. Wywołane napięcie mięśniowo-powięziowe negatywnie wpływa na ogólną biomechanikę ciała i może wywoływać  dodatkowe stany bólowe, co w konsekwencji utrudnia leczenie i dodatkowo naraża nas na wtórne zaburzenia ze strony układu ruchu. Dlatego w tym przypadku istotne jest zastosowanie nawet prostych metod tonizujących napięcie. Możemy skorzystać z masażu lub wyspecjalizowanych technik mięśniowo-powięziowych.

Stenoza kanału kręgowego – leczenie operacyjne

W zaawansowanych stadiach choroby niezbędna jest ingerencja neurochirurgiczna.

 

[dt_button size=”big” style=”default” animation=”none” color_mode=”default” icon=”” icon_align=”left” color=”” link=”http://urazysportowe.net/kontakt/” target_blank=”true”]Umów konsultację[/dt_button]

 

 

 

 

 

 

 

Podobne wpisy

  • |

    Choroba zwyrodnieniowa stawu kolanowego

    Choroba zwyrodnieniowa stawu kolanowego – gonartroza. Choroba zwyrodnieniowa stawu kolanowego rozpoznanie, profilaktyka, leczenie. Choroba zwyrodnieniowa stawu kolanowego – charakterystyka ogólna Staw kolanowy jest najczęstszym miejscem występowania zmian zwyrodnieniowych. Choroba dotyka z reguły osoby po 50 roku życia częściej kobiety, nadwaga wymieniana jest jako znaczący czynnik ryzyka. Nie wyklucza się genetycznych predyspozycji do występowania schorzenia. Choroba…

  • |

    Neuromobilizacje

    [vc_row][vc_column][vc_column_text css=””] Neuromobilizacje  klucz do nierozwiązywalnych problemów Neuromobilizacje to nie tylko metoda terapeutyczna, ale także sposób na odkrywanie nowych możliwości ciała i umysłu. Dzięki precyzyjnym technikom tej terapii często udaje się dotrzeć do źródeł problemów, które wydawały się nierozwiązywalne. To fascynująca podróż, w której pacjenci odkrywają zupełnie nowe przestrzenie percepcji swojego ciała. W artykule przybliżam…

  • ||

    Ćwiczenia w pracy

    Ćwiczenia przy komputerze Jak uniknąć bólu pleców podczas siedzenia Praca w pozycji siedzącej wiąże się z dużym obciążaniem układu ruchu. U osób siedzących przez kilka godzin dziennie występuje szereg dolegliwości o charakterze przeciążeniowym. Do największych zagrożeń należy zaliczyć: 1. dyskopatię 2. łokieć tenisisty 3. bóle pleców 4. bóle karku Poniżej znajdziesz kilka praktycznych wskazówek na…

  • |

    Dyskopatia

    Dyskopatia Poznaj proces rozwoju dyskopatii, diagnostykę i metody leczenia.   [vc_row][vc_column][vc_column_text] Dyskopatia dysk – disci intervertebrales (krążek międzykręgowy) patia – stan chorobowy, dysfunkcja.   Dyskopati – podstawy anatomiczne Krążki międzykręgowe  disci intervertebrales są to leżące między trzonami sąsiadujących kręgów (corpus vertebrae) płytki chrzęstne. Jest ich 23 zajmują 25 % wysokości kręgosłupa ponad kością krzyżową. Ich kształt i…

  • |||

    Łokieć tenisisty

     Łokieć tenisisty Entezopatia mięśni prostowników nadgarstka Łokieć tenisisty Celem tego artykułu jest przedstawienie obiektywnego podejścia do problemu łokcia tenisisty w oparciu o przegląd bieżącej literatury naukowej, a także na podstawie osobistych doświadczeń terapeutycznych. Na początek zburzymy mity Mit 1. Łokieć tenisisty dotyka uprawiających tenis Wbrew nazwie schorzenie nie jest domeną tenisistów. Uprawiający tenis stanowią zaledwie…

  • |

    Stabilizacja kręgosłupa

    Stabilizacja kręgosłupa Jak działa system stabilizacji kręgosłupa i dlaczego jest taki ważny. Stabilizacja kręgosłupa lędźwiowego jest kluczowa w profilaktyce bólu kręgosłupa oraz w leczeniu już zaistniałych dolegliwości. Kręgosłup lędźwiowy z obręczą biodrową (miednica i stawy biodrowe) przenosi na kończyny dolne ciężar głowy, tułowia i rąk oraz opiera się siłą wyzwalanym podczas ruchów kończyn. Zadania te…