Choroba zwyrodnieniowa stawu kolanowego – gonartroza.

Choroba zwyrodnieniowa stawu kolanowego rozpoznanie, profilaktyka, leczenie.

Choroba zwyrodnieniowa stawu kolanowego – charakterystyka ogólna

Staw kolanowy jest najczęstszym miejscem występowania zmian zwyrodnieniowych. Choroba dotyka z reguły osoby po 50 roku życia częściej kobiety, nadwaga wymieniana jest jako znaczący czynnik ryzyka. Nie wyklucza się genetycznych predyspozycji do występowania schorzenia.

Choroba zwyrodnieniowa stawu kolanowego – przyczyny

Najczęstszą przyczyną wtórnych zmian zwyrodnieniowych stawów kolanowych są urazy. Do zwyrodnień mogą wtórnie prowadzić urazy struktur wewnątrzstawowych: łąkotek, więzadeł krzyżowych, więzadeł pobocznych, wywołujące zaburzenia zwartości stawu. Kolejny czynnik patogenny to złamania śródstawowe i urazy chrząstki stawowej oraz zagięcia osi kończyn powodujące zaburzenia biomechaniki stawu kolanowego.

Choroba zwyrodnieniowa stawu kolanowego – obraz kliniczny

Podstawowym objawem jest ból zlokalizowany w przedniej lub przyśrodkowej części kolana oraz górno-przyśrodkowej części goleni.

Dolegliwości nasilają się w trakcie ruchu przy zwyrodnieniu obejmującym również staw rzepkowo-udowy ból występuje podczas chodzenia po schodach.

Schorzenie ma charakter postępujący i charakteryzuje się występowaniem okresów zaostrzeń i remisji.  W miarę rozwoju choroby dochodzi do deficytu zgięciowego i stopniowego rozwoju przykurczu mięśni grupy tylnej uda.  Ścięczenie chrząstki stawowej i destrukcja kości podchrzęstnej powodują zgięcie osi kończyn.  Zmiany częściej lokalizują się w przedziale przyśrodkowym kolana i prowadzą do jego szpotawości. Rzadziej występujące zmiany w przedziale bocznym wywołują koślawość.

Zwyrodnienia umiejscowione w stawie rzepkowo-udowym  charakteryzują się:

• Silną bolesnością;
• Zmniejszeniem ruchomości rzepki;
• Krepitacjami podczas jej przesuwania.

W zaawansowanej fazie choroby zwyrodnieniowej stawu kolanowego zwykle występuje niestabilność stawu, wysięk stawowy (w okresach zaostrzeń) stwierdza się też torbiele podkolanowe.

Choroba zwyrodnieniowa stawu kolanowego – leczenie

Objawy choroby zwyrodnieniowej kolana dość dobrze poddają się leczeniu zachowawczemu.  W zależności od stopnia zaawansowania zmian zwyrodnieniowych można stosować:

• Terapia manualna;

• Ćwiczenia fizyczne;
• Zabiegi fizykoterapeutyczne;
• Leki przeciwbólowe i niesteroidowe leki przeciwzapalne;
• Czynniki wzrostu (PRP);
• Miejscowo podane pochodne kwasu hialuronowego;
• Dostawowe iniekcje steroidów;
• Odciążenie stawu przy użyciu laski lub kul;
• Stabilizatory zewnętrzne kolana.

Choroba zwyrodnieniowa stawu kolanowego – leczenie operacyjne

Wskazania do leczenia operacyjnego:

• Trwały ból nie reagujący na leczenie zachowawcze;
• Postępująca deformacja i niestabilność stawu.

Artroskopia – z oczyszczeniem stawu przez płukanie i usunięcie postrzępionych fragmentów uszkodzonych łąkotek, wolnych fragmentów chrząstki i osteofitów.

Wysoka osteotomia podkolanowa – daje dobre efekty w niezbyt zaawansowanych zmianach zwłaszcza w obrębie jednego przedziału. Jej celem jest zmiana miejsca największego obciążenia stawu, redukcja nadciśnienia wewnątrzkostnego,  poprawa ukrwienia nasady.

Endoprotezoplastyka – wskazana u chorych ze znaczną postępującą destrukcją stawu

[dt_button size=”big” style=”default” animation=”none” color_mode=”default” icon=”” icon_align=”left” color=”” link=”http://urazysportowe.net/kontakt/” target_blank=”true”]Umów wizytę[/dt_button]